*Tüm bu biriktirdiğim kaygıları eksem sade, yalnızlığın tohumu filiz verir.
*Bazıları karamsarlıkla besler edebi değer yargılarını…
*Ağız tadıyla ölmek de güzel bazen,bazen işte bıraksalar da tadına varsak ölmenin,
yaşamın tadı kalmadı madem.
*Kibir öfke ve bol miktarda unutkanlık.Umut olsa olsa silah şimdi, ne kadar umut edersen o kadar bekliyorsun.Ne kadar beklersen o kadar alışıyorsun yalnızlığa.
*İnsanlar gelip geçiyor hayatımızın içinden çoğuyla konuşup azıyla paylaşmak ne garip?
*Aynı rakı masasına meze yaptık mutluluğu da yetmedi.İşte biri hep daha az doyuyor.Ve diğeri mutluluğu tükettiğini ancak bittiğinde farkediyor.
*Ne kötü anıları unutmak için kalabalık sofralarda kafaları dumanlı sohbetlerden medet umuyor olmamız.
*Ben gitmeyi de en çok bu yüzden istiyorum aslında.Belki dönmek fikrine tutunurum bir yalana inanırız da gün gelir kendi yalanımızı sahi sanırız.O da bakar öylece ben neden gerçek değilim diye, bir gün gerçek olur kim aksini idda edebilir? Edemez. Ama aksini idda edebileceğini sanan çok adam bulursun da inanacak az insan.
*Zaten en büyük sorunumuz inanmıyor olmamız.Bir kazık yeriz aşk’a inanmayı bırakırız,Birini kaybederiz Tanrı’ya küseriz. O yüzdendir inançlı cümlelerin ‘di’li geçmiş zamanları. “Aşk’a inanırdım!”
*Hayaller kurmak gençlikte keyifken, yaşlandıkça bir işkenceye döner.Biz gerçekçi olduk zannederiz oysa
sıradanlaşırız.O zamanda kendi hayallerimizi yaşayamayız işte.
*Toplumsal değer yargılarıyla karışır inandıklarımız.Hangisi bizim istediğimizdi,Hangisi bize dayatılandı?
*Öyle bir karışır ki tüm bu toz dumandan gömlekli ,takımlı kadınlar adamlar çıkar.Biz oysa
küçükken her birimiz süper kahramanlar olmayı hayal etmiştik oysa değil mi? En azından uçmayı
hayal etmiştik.Şimdi kendi ayakları üstünde duramayan kıç üstü seti adamlar,kadınlar olduk.
*Herkes,her şey ağırlığınca birbirinin aynı.O yüzden baktığımız her şey tek tip tek renk gözükür oldu.
Yoksa o taktığımız marka güneş gözlüklerinden değil!
*O kadar çok üşüdük ki hep ısınmak için yeni şeyler keşfettik.Yerden ısıtmalı,yukardan ısıtmalı,petekler filanlar
falanlar…Ama yürekten ısıtmalı ne varsa kırdık döktük.Sonra da bozuk bu çalışmıyor diyoruz.
*Hayatın da filmler gibi altyazısı var.Ama görüntüyle altyazıları aynı anda takip edemiyoruz çoğu zaman.
Ne çok şeyi kaçırıyoruz kim bilir? “Tüh Göremedik ki! “

Çiğdem POLAT

Yorum Yap