Gittin
Seni öyle çok seviyordum ki
Kolumu bacagımı kırsalar o kadar açımazdı
Okadar çok söyleyecek şeylerim vardıki
Anlatamadım

Gittin
Söndürdün güneşi
Aydınlığı karanlığa hapsettin
O karanlıkta öleceğim
Söyleyemedim

Gittin
Yeryüzünü yalnız bıraktın
Bulutları yağmurlara bıraktın
Gözlerimi boşluğa hapsettin
Bakamadım

Gittin
Şiirlerimi sözlerimi dinlemeden
Kuruyan dudaklarımı ıslatmadan
Bir umut bir ışık bırakmadan
Gel demeden gittin
Tutunamadım

Gittin
Yelkovanı akrebe hapsettin
Zamanı yoksaydın
Ellerine dokunamadan gittin
Bakamadım

Gittin
Geri dönücem demeden
Rüyaları yıkarak
Hayalleri bozarak
Göz bebeklerimi ıslaklığa hapsederek gittin
Son birkez dokunamadım….

Yorum Yap