"seni aradım, gözlerim gecenin hain pususunda saatler hep seni gösteriyor bir tarafımda soguk yorganım bir tarafımda kimsesiz pencere bulamadım gecelerde seni sustum yanlızlığın kurşunuyla vurdum kendımı sen yoksun"
" Bir çocuk vardı, adı Bahtiyar ya, kendisi ne bahtiyar, ne de zengin. Garibanın âlâsı. Babası terk etmiş on beş yaşında, annesi daha doğarken veda etmiş, güzelim gözleri ile hayata. İşte o gün başlamış bahtiyarın garibanlığı. "
Suskunluğum küllerimden kalan son hatıra Kırık dökük bir parça umudum kaldı Yılların yorgunu tozlu bir defter arasında saklıyorum Senin için kuruttuğum gençliğimi
