Allah oldunuz cehennem kurdunuz.. Bizim gibi düşünün yoksa yakarız dediniz,direndik aydınlıktan yana olduk,cayır cayır yaktınız..Canımızı alınca baş eğeriz sandınız ama yanıldınız.. Size tapalım diye Allah gibi cehennem kurdunuz ama size tapmadık tapmayacağız…

Katlettiğiniz 33 aydından herhangi birini bugün karşımıza alıp sorsak ki ; “ öldün, davandan pişman mısın?” hepsinin cevabı aynı olacaktır.. O cevap da şudur :


“ Halkımız üşüyordu,kış çok çetindi bizden yardım istediler, bizler odun olduk kömür olduk ısınsın diye Aliler,Ayşeler..”

Rüzgarlı havada bir mangal külünden ya da herhangi bir ateş közünden kopup yavaşça yukarıdan süzülerek gözümüzün önünden geçen her kül parçası bize bu acı olayı hatırlatıyor…





Ne güzel söylemiş Ataol Behramoğlu:

“yaşamak bu yangın yerinde
her gün yeniden ölerek
zalimin elinde tutsak
cahile kurban olarak
yalanla kirlenmiş havada
güçlükle soluk alarak

savunmak gerçeği çoğu kez
yanlızlığını bilerek
korkağı, döneği, suskunu
görüp de öfkeyle dolarak

toplanır ölü arkadaşlar
her biri bir yerden gelerk
kiminin boynunda ilmiği
kimi kanını silerek

kucaklıyor beni metin altıok
aldırma diyor gülerek
yaşamak görevdir yangın yerinde
yaşamak insan kalarak..”

Padişah tarafından fikirleri aykırı bulunarak derisi düzülerek katledilen büyük divan şairi Nesimi’nin o ünlü mısraları ne kadar yücedir unuttuk mu :

“Aşk kabesinin yolcularıyız / Kabeyi tavaf ederken ihram niyetine derimizi giyeriz..”

33’ü birden derisini giyerek tavaf ettiler aşk kabesini..

Yakılarak söndürülmeye çalışılan ışıkları yüreğimizdedir gözlerimizden çıkan..

Aziz Nesin’i  orada yakıp “allahsız” olması sebebiyle hak ettiği ölümü ona tattıracaktınız değil mi? Başaramadınız..Alın işte bugün hala Aziz Nesin gibi sizlerle dalga geçmeye sizleri kalemimizin raksında bir çengi yapmaya devam ediyoruz..

Sivas’taki bu vahşi katliamı unutmadığımızı ve milletimizin acısını paylaştığımızı bildirmek isteriz..

DÜŞEYAZANLAR/İSMAİL SÜRÜCÜOĞLU