İzmir’den yola çıkarken başlamıştı iddiamız.Can dostum Murat hem arabayı kullanıyor hem de iddia ediyor : “ Selçuk İzmir’e bağlı değil kardeşim! “

Ben ise hem sahilleri iyi bilmemin hem de bir bilgi yarışmasında bu konuyla ilgili tecrübem olması sebebiyle rahattım : “ Selçuk İzmir’e bağlı abi, Selçuk’tan sonra Aydın il sınırı başlar.”

Nihayet kısa bir süre sonra Murat acı gerçeği öğrendi.İddiayı kaybetmişti.Bana Selçuk’ta çöp şiş ısmarlayacaktı.

Bilmeyenlere söyleyelim,Selçuk’ta çöp şiş deyince akla gelen ilk yer  merkezdeki meydandan Kuşadası yoluna girerken sağda kalan “Petek Çöp Şiş”   İstanbul’da dünya kadar para vererek alabildiğimiz tek tat “kazık tadı” olan büfelere,lokantalara  her yönüyle fark atan bir lezzet sarayı burası.Taksim’de beni her gün doyuran Hasan Usta da alınmasın ama buradaki lezzet ona bile fark atar.

Yemekten sonra Egeli Yörükler tarafından yapılan yayık ayranımızı da içtikten sonra egeyi ziyaretimize devam ettik.Amacımız çoğu gezi yazısı ve benzeri türlerdeki yazıların düştüğü hatalardan biri olan “oraya gidemeyen okuyucuyu kıskandırmak” olmadığından tatilimizi sizlere yazacak değiliz.

Aydın’da Kuşadası’na gelmeden önce Germencik adında küçük bir kasaba var.Çoğunuz bilir,Germencik “incir” ile meşhurdur.Ama bu şirin kasabanın benim nezdimde artık gazozu da meşhur.. Germencik’te küçük bir çay ocağında  içtiğim “Servet” markalı sade gazoz bana uzun yıllardır unuttuğum hakiki gazoz tadını hatırlattı.Servet gazozlarından bir oturuşta beş şişe içtim.Bu gazoz sadece Aydın’da satıldığından  iki şişe de yanıma hatıra olarak aldım.

Gelelim bu yazıyı yazmamızın asıl nedenine.Dostum Murat inşaat mühendisi olduğundan Aydın’daki  şantiyelerinden birine kontrol için gittik.Murat, ustabaşı ile  konuşurken ben de bir köşede yorgun argın duran,25-30 yaşlarında,kıvırcık saçlı,orta boylu,üzeri toz içinde, hayattan beklentilerini betondan bir mezara gömdüğü her halinden belli olan  ve adının Emrah olduğunu öğrendiğim inşaat işçisinin yanına gidip çömeldim.Önce irkildi,daha sonra “selamun aleyküm” diyerek konuya girdim.Amacım ne mi idi? Bu ülkenin gerçek sahipleri olan,üreten ve umutlarını satıp karnını ancak doyurabilen bu insanların Türkiye ile ilgili fikirlerini öğrenmek.. Bu gibi fırsatları hiç kaçırmam..

Tertemiz bir Anadolu çocuğu olan  Emrah’a son sorum şu oldu :” Peki Emrah sen seçimlerde kime oy verdin?”

Verdiği cevap bu yazının yazılma sebebidir.Bu cevapla yazıyı noktalıyorum:

“ Beyim biz dededen Chp’liyiz.Hatta İzmir’deki mitinge bile katılmışım ben. Ancak sekiz yıldır hep şeriat gelecek şeriat gelecek diye bekledim.Çünkü bize Akp’nin şeraiti getireceği için kötü bir parti olduğu söylendi sekiz yıl boyunca.Ancak bu sekiz yılın sonunda  gelen tek şey mini etekli türbanlılar ve faizci İslam tefecileri oldu.Benim de kafam attı,son seçimde Akp’ye bastım oyumu..”

Yorum Yap