Sabahleyin saat 8 de   dışarı çıkmak istiyorum, mümkün değil..  Kapının önünde  onlarca polis. Çaresiz  içeri dönüyorum. Bir saat sonra bir yolunu bularak  çıkıyorum  ve meydan dışına atıyorum kendimi. Pangaltıya doğru yola çıkıyorum.Biraz  ileride  disk  grubumuzu  bulduk ve katıldık.Ortam gergin.  Kortejin en önünde   tekerlekli sandalyesi ile  ilerleyen Server Tanilli hocaya  bakınca    caymak isteyenler bir daha düşünüyor, ve vazgeçiyorlar. En önde Server Hoca   ve biz ilerliyoruz.   Çıt çıkmıyor.   En ufak bir kıvılcım  önü alınamayacak olaylar doğurabilir. Taksim girişine geldik.  Çıt bile çıkmıyor.  Disk başkanı ve Server Hoca en önde yetkililer ile pazarlık yapıyorlar. Server Hoca zaman zaman bize dönüp, “korkmayın,  önce beni ezer geçerler  sonra size ulaşırlar, çıkacağız Taksim’e” diyor. Biz safları  sıklaştırıyoruz çünkü   bize izin vereceklerinden   hiç umudumuz yok. Ve derken   önümüzdeki barikatlar  açılıyor..  Ve 1 mayıs marşı eşliğinde    Taksim’ e girişimiz  başlıyor.. O ana kadar tek bir allahın kulu gözükmeyen meydanda ( özellikle simit  sarayının camlarından) coşkulu bir kalabalık bizim geldiğimizi ve girdiğimizi görünce   pencerelere çıkıp  alkışlıyor bizi.. Ne yalan söyleyim sanki   İstanbul’u almış gibi  hissettik kendimizi..  Biraz da haklıydık bu hisse kapılmakta..

                Coşkuyla, sevinçle, çığlık çığlığa kutladık bayramımızı.. Süleyman Bey’i, Sami Bey’i  tebrik ettik, ve hiçbir olay çıkarmadan demokratik bir şekilde dağıldık..

                31 yıl süren hasret sona ermişti.. sevgiliye kavuşan   sevgililer gibi   koşarak  kucakladık Atatürk heykelini.

                                                                                                 …

                Söylenecek çok söz var. Özellikle   bu tarihi  olayı ana haber bültenlerinde çok az bir şekilde vererek ağırlığı anarşist gruplara  verip  bu olayı  sümen altı eden bir kısım  medyayı hatalı bulduğumu söylemek istiyorum.  Dün o meydanda bağırdığımız gibi  : “ direne direne  ka-zan-dık !”   bunu medyanın da böyle görmesi gerekirdi..

                Olay çıkarmadık çünkü biz terörist ya da anarşist değiliz,  polise hiçbir zaman saldırmadık çünkü biz  vahşi değiliz, ve her zaman emeğin ve emekçinin yanında olduk çünkü biz faşist değiliz..

                Yüzyıllardan beri ucundan kopara kopara edinilen haklara  dün bir tanesi daha eklenmiştir. Bu tarihi  günü yaşadığım için kendimi çok şanslı hissediyorum. Katledilen 36 arkadaşımızın  ruhları şad olsun..

                                                                                                     …

                Tek isteğimiz  haktır, hukuktur, insanlıktır, demokrasidir, eşit paylaşımdır,   mazlumun yanında olmaktır..   Bizi her kim ki kendi patronlarının çıkarları gereği başka türlü göstermek istiyorsa  her pılatformda kendilerine  gereken cevap verilir.

                Yaşasın 1 Mayıs.. Yaşasın  dünya durdukça mazlumun,ezilenin yanında  olan  insanlar…