Hayat mutlulukları konusunda Moliere’in Cimrisinden farksızdır çoğu zaman…

Soluk hayatımızda çekirge gibi atlayışlar saklıdır çünkü; günlük, anlık ve küçük mutluluklar uğruna…

Ardından yorgun bir şehir ve yorgun bir kalp kalıverir size ait… Sizden geriye!..

Kenara savrulmamak için ortadan yol alırsınız.

Lakin ne yazık ki her şeyin ortasını savunan birinin yaşamıda ortada kalmıştır. Ne gerçekten yaşayabilmiş ne de gerçekten ölebilmiştir…

Nedir, her fotoğraf kusursuz bir cinayet gibidir. ve kim bilir, fotoğraflarda, maziden arta kalan bir karede ararsınız dermanınızı.. Ancak o da bir hayli acı vericidir.. O fotoğraf ki, sanatçısı olmayan bir sanat dalıdır ve bu yüzden öksüzdür!

İki kader ortağı gibi dertleşirsiniz  başka derdiniz yokmuş gibi!..

İşte tüm bunlar, hepi topu benim hikayem.. Hikayeme sadık kalabilmiş kahramanıma sonsuz teşekkürlerle..

Ve çok yakında yeni yazılarla..

Fikret Baykalı
Eskişehir / EYLÜL ’10

1 Yorum Yapin “YENİDEN..”

1. sehra diyor ki:

   17 Eylül 2010, 10:11

   tekrar yazmanız güzel,

   Cevapla

Yorum Yap