-1

***manifestoya dair

her şeyin kayıt altına alındığı bir dünya.. her şey kayıt altında; lakin bu sefer de insanlar kayıtsız! bu bir ironi değil mi? ironi mi?

hayır.

artık ironi de yok. ironi öldü*

peki, tüm bunları kim yaptı?

ortada kalanlar. ortalama olmayı kabul edenler. orta sınıfa mensup olanlar…

istediğiniz her şeyi alabileceğinizi vaat eden dünya, schopenhauer’in dediği gibi yalnızca bir ‘tasarımdı’. yani en başta bu, onu nasıl tasarladığınıza ilişkindi.

sonra bir şey oldu.

farklı, yeni bir dünyada yaşamaya başladık. ama bu, gerçekten bizim tasarladığımız dünya mıydı?

hayır.

bu dünya savaştı. ama savaşırken insanlara bu savaşı bir ‘oyun sahnesi’ gibi gösterdi. sonra..

sonra acı çekti. hayli acıttı da! birden..

birden orta sınıfın vicdan azabı devreye girdi.

ama hayır.

artık çok geç…

***beklemeye dair

doğru zamanda doğru yerde doğru kişiyle doğru cümleler kurabilmek.. eğer bu kadar doğru bir araya gelebilseydi, ortada büyük bir yanlışlık olacağından şüphe etmemeli..

ben yine de beklemeyi tercih ederim. neyi, niçin beklediğini bilmeden.. sadece ama sadece beklemek..

oysa beklemek cehennemdir der, shakespeare. beklemek cehennemdir; ama yine de beklerim seni..

***yazmaya dair

yeni bir teknik denediğimi bir önceki yazımda da belirtmiştim. daha önce denenmemişi denemek konusunda iddialı olduğumu söyleyemem. ama bu başlangıçları her zamanki gibi hoş görmeniz ümidindeyim, zira kolay olmuyor…

neden zor olanı seçiyorum? bunun da bir yanıtı yok… sadece yazıyorum. amaç bu.

4.06.11 – Eskişehir

Yorum Yap